ударнік

тлумачэнне слова:

  ударнік1, -а, мужчынскі род
    Перадавы работнік сацыялістычнай вытворчасці, які перавыконвае нормы. Ударнікі калгасных палёў. ▪ Ударнік.., як на барыкаду, Вядзе на штурм прарываў Ударную брыгаду. Купала. Ударнік той, хто заўсёды і пры ўсякіх умовах паказвае іншым прыклад у рабоце, сам ідучы наперадзе. Арабей. // Пра перадавое прадпрыемства. Калійны камбінат з'яўляецца ўдарнікам будоўлі сямігодкі. «Звязда».
  ударнік2, -а, мужчынскі род
    1. Частка затвора агнястрэльнай зброі, прызначаная для ўдару па капсулі патрона.
    2. Дэталь, прыстасаванне ў якім-н. механізме, інструменце для атрымання гуку ўдарамі.
    3. размоўнае слова Музыкант, які іграе на ўдарных інструментах. Джазавы ўдарнік. ▪ [Яругіна] цягнула ў рэстараны, дзе джазавыя ўдарнікі выбівалі модныя рытмы. Карамазаў.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

У дзяцінстве бацькі мне нiчога не куплялі. Цяпер я дарослы. Цяпер я магу сам сабе нiчога не купляць.