уцякач

тлумачэнне слова:

  уцякач, уцекача, мужчынскі род
    1. Той, хто ўцякае або ўцёк адкуль-н. У [партызанскія]., рады ўліваліся ўсё новыя і новыя людзі — калгаснікі, абкружэнцы, уцекачы з нямецкага палону. М. Ткачоў.
    2. размоўнае слова Тое, што і бежанец.
    •••
    Даць (задаць) уцекача — тое, што і даць (задаць) дзёру (глядзі даць).



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Суп учарашні? — Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.