банкруцтва

тлумачэнне слова:

  банкруцтва, -а, ніякі род
    1. Страта даўгавой плацежаздольнасці ў выніку разарэння даўжніка.
    2. пераноснае значэнне Правал у ідэйнай, палітычнай дзейнасці якой-н. асобы або арганізацыі. Банкруцтва палітыкі агрэсараў.
      [Ад фр. banqueroute.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

— У мяне ёсць уважлівая прычына. — Якая? — Уважлівая.