хадайнік

тлумачэнне слова:

  хадайнік, -а, мужчынскі род
    1. Той, хто хадайнічае за каго-н.; заступнік, абаронца. Аляксандр Акімавіч быў нам сябрам, начальствам, добраахвотным хадайнікам па нашых больш ці менш важных справах. М. Стральцоў.
    2. устарэлае слова, устарэлы выраз Асоба, якая вядзе чыю-н. справу ў судах, установах.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107140

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112461

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96696

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Згодна з заканадаўствам, у мінскім апсторы 80 % асартыменту павінна быць айчыннай вытворчасці. @mojo_fm

крыніца: @mojo_fm