цвякаць

тлумачэнне слова:

  цвякаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
    1. размоўнае слова Тое, што і чвякаць (у 2 знач.). Памякчэла надвор'е, растаў снег, цвякала гразь. Гурскі.
    2. Ляскаць жалезным прадметам. Цвякаць замком партфеля. ▪ А дзяўчына.., што была партнёршай у Ралана, цвякаючы канькамі па падлозе, затанцавала: — Згодны, згодны, згодны!.. Грамовіч.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Дрэнны шлюб шкодзіць здароўю больш, чым вымушаная адзінота.