штык

тлумачэнне слова:

  штык1, -а, мужчынскі род
    1. Халодная колючая зброя ў выглядзе вялікага нажа, якая насаджваецца на канец ствала вінтоўкі, карабіна, аўтамата. Дзям'ян яшчэ раз нырнуў штыком.. [ворага] ў грудзі і, забраўшы зброю, выйшаў на ганак. Кавалёў. Напарнік тым часам вырваў штык з кудзелі, адступіўся ў сенцы, завярнуў вінтоўку штыком наперад і рынуўся ў хату. Лецка. // пераноснае значэнне Ужываецца для абазначэння ваеннай сілы як сімвал яе. Браты, мы ведаем — Няроўнае змаганне: Супроць вас штык, Астрогі, катаванне. Колас. Бізун, штык і куля царскіх катаў пераконвалі сялян, што памешчыкі і чыноўнікі дзейнічаюць заадно. Лушчыцкі. // У спорце — плоская сталёвая пласцінка з шляпкай ці цыліндрам на тонкім канцы, якая надзяецца на ствол стрэльбы, карабіна. Фехтаванне на штыках.
    2. спецыяльны тэрмін Узброены баец, салдат (ужываецца як адзінка падліку пяхоты). Як атрад партызанскі ішоў з баёў, Небагата ў атрадзе было штыкоў: Хто скалечаны, Хто паранены... Лужанін.
    •••
    Прымкнуць штык глядзі прымкнуць.
    Падняць (узняць) на штыкі глядзі падняць.
    Сустрэць (прыняць) у штыкі глядзі сустрэць.
    Як штык — поўнасцю, зусім (гатовы да чаго-н., здаровы і пад.).
      [Ад польск. sztych.]
  штык2, -а, мужчынскі род
    спецыяльны тэрмін Асобы марскі вузел пры звязванні тоўстых вяровак, канатаў.
  штык3, -а, мужчынскі род
    Пласт зямлі на глыбіню палатна рыдлёўкі.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Для чаго вам парасон? — А раптам дождж. — Я ўпершыню бачу чалавека, які баіцца дажджу ў памяшканні. — А я і не баюся. У мяне ж парасон.