эмпірэй

тлумачэнне слова:

  эмпірэй, -я, мужчынскі род
    1. Ва ўяўленні старажытных грэкаў і ранніх хрысціян — самая высокая частка неба, напоўненая агнём і святлом, дзе жывуць багі (у грэкаў) ці святыя (у хрысціян).
    2. толькі множны лік (эмпірэі, -яў); пераноснае значэнне у іранічным сэнсе Сфера летуценнасці, мар, незямнога існавання. — А ты ж таксама не ведаеш, — не прыняла папроку Гаранскага Вера Іванаўна. [Гаранскі:] — Я — іншая справа. Я ўвесь у эмпіда плошчаў мне. Сабаленка.
    •••
    Лунаць у эмпірэях — аддавацца далёкім ад жыцця марам, летуценням.
      [Ад грэч. émpyros — вогненны, ахоплены агнём.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Праз 100 гадоў людзям, якія кажуць «белорусский язык мёртвый», мова скажа: «Ну і хто з нас мёртвы?»