абліць

тлумачэнне слова:

  абліць, абалью, абальеш, абалье; абальём, абальяце і аблію, абліеш, абліе; абліём, абліяце; загадны лад аблі; закончанае трыванне, каго-што.
    1. Намачыць, разліўшы што-н. Абліць настольнік чарнілам. // Абдаць, паліць чым-н. з усіх бакоў ці зверху. [Барташэвіч:] — З мяне ў снег сцякала вада і валіла пара, быццам маю вопратку абліў хто варам. Карпюк.
    2. пераноснае значэнне Ахапіць, абдаць, напоўніць (святлом, пахам і пад.). Гарачае сонца прыветна пазірала, з неба на горад і роўна грэла і аблівала сваім цяплом і святлом. Колас.
    •••
    Абліць памыямі (граззю) — незаслужана зняважыць, абняславіць каго-н.
    Як халоднай вадой абліць — збянтэжыць, астудзіць чый-н. запал.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Аднойчы я быў ​​у такіх сур'ёзных стасунках, што мы нават не ўсміхнуліся ні разу.