янычар

тлумачэнне слова:

  янычар, -а, мужчынскі род
    адносіцца да гісторыі, гістарычны тэрмін Воін прывілеяванай рэгулярнай пяхоты ў султанскай Турцыі. // пераноснае значэнне Пра чалавека, які праяўляе залішнюю жорсткасць пры абароне інтарэсаў прывілеяваных колаў якога-н. класа, якой-н. касты і пад.
      [Ад тур. yeniceri — новае войска.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Жыццё вампіра: укусіў, выпіў — у труну. Укусіў, выпіў — у труну. Рамантыка.