бірка

тлумачэнне слова:

  бірка, -і, ДМ -рцы; родны склон множны лік -рак; жаночы род
    1. Невялічкая дошчачка або кавалачак кардону, на якіх адзначаны вага, цана, месца прызначэння тавару, багажу. На кожнай рэчы вісела бірка з цаною.
    2. пераноснае значэнне Характарыстыка (звычайна адмоўная), якая даецца каму-н. па шаблону. [Стэфа Міхасю:] — Не ведаеш зусім чалавека і адразу — бірку яму. Нельга так да людзей. Савіцкі.
    3. устарэлае слова, устарэлы выраз Зашпілька ў выглядзе кавалачкі дрэва замест гузіка.
    4. устарэлае слова, устарэлы выраз Палачка, на якой нарэзамі вёўся ўлік чаго-н.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

«Зазірнуў... ашаламляльна!!! У закладкі» (с) пра Скарнік